باران می بارد امشب..

باران باش

کسی به باران عادت نمی کند

هر وقت بیاید دوست داشتنی است 

نمایشگاه مطبوعات بین المللی تهران-18

هجدهمین نمایشگاه بین المللی مطبوعات تهران در محل مصلای این شهر سومین روز برگزاری را طی می کند. 

به همت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان غربی، جمعی از اصحاب رسانه استان برای شرکت در این نمایشگاه هم اکنون در حال بازدید از این غرفه های مطبوعاتی و رسانه ای هستند. 

گفتنی است استقبال عمومی از این نمایشگاه چشمگیر و همچنین حضور مطبوعات و رسانه های کشور نیز مطلوب است. 

از دقایقی قبل از بازگشایی نمایشگاه که راس ساعت 9 می باشد، جمعیت مشتاق برای بازدید از نمایشگاه در مقابل درب نمایشگاه حضور داشتند. 

اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان غربی نیز به نمایندگی از مطبوعات استانی، خبرگزاری ها و سرپرستی های مطبوعات در استان، در این نمایشگاه غرفه دارد و از بازدید کنندگان پذیرایی می کند. 

 بعدا نویس!

بدلیل عدم امکان کوچک کردن تصاویر، امکان درج تصاویر بر روی وبلاگ فراهم نشد، ولی لینک تصاویر را برای مشاهده دوستان و علاقمندان درج میکنم.  

http://s2.picofile.com/file/7168070214/SAM_0907.jpg 

http://s2.picofile.com/file/7168072040/SAM_0910.jpg 

http://s2.picofile.com/file/7168075050/SAM_0976.jpg

پدر...

شاید اینو قبلا خونده باشید؛ منم خیلی جاها دیدم اینو! ولی چند باره خوندش خالی از لطف نیست!

4 ساله که بودم فکر می کردم پدرم هر کاری رو می تونه انجام بده .

5 ساله که بودم فکر می کردم پدرم خیلی چیزها رو می دونه .

6 ساله که بودم فکر می کردم پدرم از همة پدرها باهوشتر.

8 ساله که شدم ، گفتم پدرم همه چیز رو هم نمی دونه.

10 ساله که شدم با خودم گفتم ! اون موقع ها که پدرم بچه بود همه چیز با حالا کاملاً فرق داشت.

12ساله که شدم گفتم ! خب طبیعیه ، پدر هیچی در این مورد نمی دونه .... دیگه پیرتر از اونه که بچگی هاش یادش بیاد.

14 ساله که بودم گفتم : زیاد حرف های پدرمو تحویل نگیرم اون خیلی اُمله .

16 ساله که شدم دیدم خیلی نصیحت می کنه گفتم باز اون گوش مفتی گیر اُورده .

18 ساله که شدم . وای خدای من باز گیر داده به رفتار و گفتار و لباس پوشیدنم همین طور بیخودی به آدم گیر می ده عجب روزگاریه .

21 ساله که بودم پناه بر خدا بابا به طرز مأیوس کننده ای از رده خارجه .

25 ساله که شدم دیدم که باید ازش بپرسم ، زیرا پدر چیزهای کمی درباره این موضوع می دونه زیاد با این قضیه سروکار داشته .

30 ساله بودم به خودم گفتم بد نیست از پدر بپرسم نظرش درباره این موضوع چیه هرچی باشه چند تا پیراهن از ما بیشتر پاره کرده و خیلی تجربه داره .

40 ساله که شدم مونده بودم پدر چطوری از پس این همه کار بر میاد ؟ چقدر عاقله ، چقدر تجربه داره .

45 ساله که شدم ... حاضر بودم همه چیز رو بدم که پدر برگرده تا من بتونم باهاش دربارة همه چیز حرف بزنم ! اما افسوس که قدرشو ندونستم ...... خیلی چیزها می شد ازش یاد گرفت !

حالا اگه اون هست و تو هم هستی یه خورده ......

هر جوری میخوای جمله رو تموم کن (منتظرم ها!)پی نوشت: لطفا در صورت امکان برای شادی روح پدر دوستانی که میان اینجا و پدرشون در قید حیات نیست یک صلوات بفرستید.